Bozyazı Antalya'ya üç yüz kilometre, Mersin'e de bir o kadar uzaklıkta bir köydü. İki yana da karayolu yoktu. 15 gün, bazan ayda bir bağlı ilçe Anamur İskelesi'ne yük gemileri uğrar, yolcular Mersin ve Antalya'ya onlarla gider gelirlerdi. Antalya ile münasebetleri zaten kesikti. Vilâyet Mersin'di. Mersin'e gidip gelenler gemiyi beklemek istemezlerse, Silifke'den Bozyazı'ya at, katır, eşek kiralarlar, bu gün 150 km. olan bu yolu iki üç günde alırlardı.

 

Medeniyetin yol, su, elektrik, fabrika, modern ziraat ve ticaret gibi nimetlerinin memleketin hiçbir yerinde bilinmediği o devirlerde iki vilâyete yüzlerce kilometre uzaklıktaki kuş uçmaz, kervan geçmez Bozyazı işte böyle bir yerdi.

 

Köylerin kaza ile bile ilgileri kesikti. Köylerarası alışveriş, pazar kurma gibi içtimâî olaylar da yoktu. Herkes, sekisinden kaldırdığı kompili; üç beş dönüm tarlasından kaldırdığı buğday ve arpayı yer; varsa ineğinden aldığı süt ve yoğurtla geçinir giderdi.

Son zamanlarda çay boyundan çevrilen sularla bazı yerlere mısır ve deneme halinde yer fıstığı ekiliyor; ayrıca sulu ve kuru ziraatla pamuk ve küncü kaldıranlar da oluyordu.

===